‘Kom kijken naar de varkens!’ staat er op de borden voor de biologische boerderij van Jan Overesch in Heino. Overesch heeft er heel bewust voor gekozen om biologisch te boeren: “Iets zei me destijds dat het anders moest. Als eerste stap zijn we omgeschakeld met de groente omdat we genoeg hadden van het spuiten van gif. In 2001 zijn we ook met de varkenshouderij overgestapt op biologisch”, vertelt Overesch, die sindsdien varkens levert aan De Groene Weg.

Krulstaart

Het eerste wat opvalt als je een biologisch varken vergelijkt met een gewoon varken, is de krulstaart. De staart van een biologisch varken mag namelijk gewoon blijven zitten. En de tanden worden niet afgeslepen. “Een van de grootste problemen bij het houden van gewone varkens is de verveling. Daardoor gaan varkens elkaar bijten. Doordat biologische volop de ruimte hebben en ze met elkaar kunnen spelen in een stal met stro op de grond, is de kans op verveling heel klein en het verwijderen van de krulstaart niet nodig.” 



Met z’n allen in de modderpoel

Volgens Overesch zit het grote verschil niet in het uiterlijk van de varkens, maar in de manier waarop ze leven, het voer dat ze krijgen en de wijze waarop dat voer verbouwd is. “Wij verbouwen zelf het graan wat we aan de varkens voeren, uiteraard biologisch en gentech vrij. De3 mest van de varkens gaat op het land. Daarmee is de natuurlijke kringloop weer rond.” En dan is er natuurlijk de ruimte die biologische varkens hebben. Overesch: ”Onze zeugen kunnen lekker naar buiten en met z’n allen in de modderpoel wroeten. Misschien is dat beeld van al die varkens in de modderpoel nog wel het mooiste van allemaal.”