De boer op: Albert Schrikkema

Albert Schrikkema is een nuchtere boer. Elke dag is hij druk in de weer met zijn varkens in het Groningse Losdorp. Daarnaast heeft hij een achtergrond als bouwvakker. Alle aanpassingen en verbouwingen doet hij daarom helemaal zelf. “Als bouwvakker heb je een bepaald inzicht dat je als ‘gewone’ boer niet zomaar hebt. En dat komt vaak van pas!”

Al op zijn 15e ging Albert aan het werk als timmerman. “Daar leerde ik om praktisch te denken en om te gaan met materialen en constructies. In de loop der jaren kwam ik voor vele klussen op boerderijen en daar merkte ik dat me dat eigenlijk wel wat leek. Een baan waarbij je altijd dicht bij huis bent, vaak werkt in de buitenlucht en je veel met dieren van doen hebt… dat was wat voor mij.” In 1986 kocht hij zijn huidige boerderij: een huis met wat grond en stallen. “De gebouwen waren heel erg oud. Daar kwamen mijn vaardigheden uit de bouwwereld voor het eerst goed van pas. We pasten alles aan en verbouwden het naar eigen wens. Toen het klaar was, dacht ik: het is nu of nooit. Als ik wil starten met mijn eigen varkensboerderij, moet ik het nu doen.” Albert had al twee zeugjes… en van het één kwam het ander. “In de jaren daarna ging het goed. Langzaam maar zeker breidden we uit naar een volwaardige boerderij. Wel behield ik mijn baan binnen een vijfploegendienst bij een glasvezelproducent. Van verveling was dus geen sprake.”

Overgang naar biologisch

In 2002 begon Albert met biologisch boeren. In die tijd was de vraag naar biologisch vlees nog niet groot. “Om een overschot te voorkomen schakelden we in 2004 terug naar regulier. Balen natuurlijk, maar ik vind het een goede zaak dat vraag en aanbod goed gecontroleerd worden. Dat staat voorop!” Gelukkig kon Albert drie jaar later weer volledig over op biologisch. Doordat de Groningse boer veel zelf kon doen tijdens de verbouwing, durfde hij de overgang aan. “Om biologisch te worden waren aardig wat aanpassingen nodig. We moesten een nieuwe stal bouwen en de bestaande stallen behoorlijk aanpassen. We moesten overal openingen maken waardoor de varkens naar buiten konden. Als je dan zelf het één en ander kunt doen, scheelt dat enorm in de kosten. En het is fijn om het zelf te kunnen bepalen.“ Hij maakte een plan en deelde het bedrijf naar eigen inzicht opnieuw in. “Natuurlijk hebben we wel hulp gehad, maar grotendeels was het een eigen project. Het ontwerpen, uitzoeken van materialen en de verbouwing zelf. We hebben nu een prachtig biologisch bedrijf en daar zijn we best trots op.”

Praktische boer

“Inmiddels zijn we vele jaren verder en kunnen we ons geen andere manier van boeren meer voorstellen. Het belangrijkste vind ik dat de huisvesting diervriendelijk is. De varkens hebben alle ruimte.” En wanneer er snel iets moet gebeuren, zoals het maken van een extra hok of afrastering, dan heeft Albert dat klusje zo gepiept. “Ik denk niet graag in problemen: de meeste zaken zijn direct op te lossen.” Dat maakt dat hij nog steeds geniet van zijn werk. “En dat de varkens een goed leven hebben… dat is natuurlijk een mooi gezicht en een fijne gedachte. Ze kunnen lekker op een bedje stro gaan liggen en wanneer ze het ‘s zomers warm hebben, nemen ze een frisse duik in de modderpoel!”

De Groene Weg

Albert heeft aan De Groene Weg een goede partner. “Doordat ze een groot aandeel heeft op de markt van biologisch vlees, zorgt het bij de boeren voor een extra stukje vertrouwen. Zo ook bij mij. Je hoeft je niet druk te maken over geldzaken, omdat de prijs stabiel is.” Albert hoopt – en denkt – dat biologisch vlees de komende jaren steeds populairder wordt. “Niet alleen omdat ik dan verzekerd ben van mijn boterham, maar ook omdat het een goed concept is. Dieren moeten gewoon een goed leven hebben en steeds meer mensen zien dat in.”

Toekomst

Inmiddels heeft Albert de mooie leeftijd van 63 jaar bereikt en heeft hij al heel wat werkjaren achter de rug. “In 2010 stopte ik met mijn baan buitenshuis en sindsdien was ik 7 dagen per week tussen de varkens te vinden. Dat vind ik nog steeds supermooi om te doen.” Toch vindt de boer uit Losdorp het over een paar jaar goed geweest. “Dat komt ook door de uitbreiding die we in 2018 nog hebben gehad. Voor mijn gevoel heb ik inmiddels alles uit de boerderij gehaald die vele jaren geleden kocht. Op een gegeven moment is de cirkel rond. En wie weet wil een van mijn zoons de boerderij overnemen. Dan blijf ik toch een beetje betrokken!”